हे देवा, कसं जगायचं? दोन दोन रुपये मागून पोट भरणारे अंध वृद्ध मायबाप; पोटचा मनोरुग्ण मुलगा पुन्हा बेकाबू; उपचारासाठी दानशूर हातांची प्रतीक्षा!
सचिन मेश्राम- मारेगाव
मारेगाव : नियतीने आधीच दोन डोळे हिरावून घेतले... पोट भरण्यासाठी हातामध्ये केवळ लोकांसमोर दोन-दोन रुपये मागण्याची पाटी उरली... अशा अत्यंत हलाखीच्या परिस्थितीत आयुष्य कंठत असलेल्या मारेगाव तालुक्यातील कुंभा येथील एका अंध वृद्ध माता-पित्यावर दुःखाचा डोंगर कोसळला आहे. त्यांचा तरुण मुलगा पुन्हा एकदा तीव्र मनोरुग्ण (मानसिक आजारी) झाला असून, त्याच्यावर उपचार करणे तर दूरच, पण त्याला दवाखान्यात नेण्यासाठीही या अंध आई-वडिलांकडे एक रुपयाही शिल्लक नाही. "कुणीतरी आमच्या लेकाचा जीव वाचवा हो..." अशी आर्त हाक हे अंध वृद्ध दांपत्य मारत असून, समाजसेवक किंवा दानशूर संस्थांनी मदतीसाठी पुढे येण्याची तीव्र गरज निर्माण झाली आहे.
नागपुरातून उपचार करून आणले, पण गरिबीमुळे पुन्हा घात झाला...
मिळालेल्या माहितीनुसार, मारेगाव तालुक्यातील कुंभा येथील या कुटुंबाची कहाणी अंगावर काटा आणणारी आहे. आई आणि वडील हे दोन्ही डोळ्यांनी पूर्णपणे अंध आहेत. घरात उत्पन्नाचे कोणतेही साधन नाही, दोन रुपये मागून ते आपल्या कुटुंबाचा उदरनिर्वाह चालवतात. काही महिन्यांपूर्वी त्यांचा तरुण मुलगा मानसिक आजारी (मनोरुग्ण) झाला होता. त्यावेळी अत्यंत कष्टाने त्यांनी त्याला नागपूर येथील शासकीय मनोरुग्ण रुग्णालयात (Mental Hospital) भरती केले होते. तिथे उपचार झाल्यानंतर मुलगा पूर्णपणे बरा झाला आणि त्याला रुग्णालयातून सुट्टी देण्यात आली.
मुलगा घरी परतल्याने या अंध आई-वडिलांच्या जीवनात आशेचा किरण निर्माण झाला होता. काही दिवस सर्वकाही व्यवस्थित सुरू होते. मात्र, नियतीला त्यांची ही सुखाची घटका मान्य नव्हती. अचानक काही दिवसांपासून मुलाचा मानसिक आजार पुन्हा बळावला असून तो अत्यंत गंभीर स्थितीत पोहोचला आहे.
दवाखान्यात न्यायला पैसे नाहीत, मायबापाचे अश्रू थांबेनात!
मुलाची अवस्था पाहून अंध माता-पित्याचे काळीज तीळ-तीळ तुटत आहे. मुलाला तात्काळ नागपूरच्या शासकीय मनोरुग्ण रुग्णालयात भरती करणे अत्यंत गरजेचे आहे. मात्र, कुंभा ते नागपूर प्रवास खर्च, तिथला औषधोपचार आणि देखभालीसाठी लागणारा खर्च उभा करणे या अंध दांपत्याच्या आवाक्याबाहेर आहे. घरात खाण्याचे वांधे असताना मुलाला नागपूरला न्यायचे कसे, हा यक्षप्रश्न त्यांच्यासमोर उभा ठाकला आहे. पैशांअभावी डोळ्यांदेखत पोटच्या गोळ्याची अवस्था खराब होत चालल्याने हे वृद्ध मायबाप हताश झाले आहेत.
दानशूर व्यक्तींनो आणि संस्थांनो, पुढे या!
मारेगाव तालुक्यातील या अत्यंत गरजू आणि दुःखी कुटुंबाला आता केवळ आणि केवळ समाजातील संवेदनशील नागरिकांचा आणि सामाजिक संस्थांचाच आधार आहे. जर एखाद्या दानशूर व्यक्तीने किंवा रुग्णवाहिका पुरवणाऱ्या संस्थेने या मुलाला नागपूर येथील रुग्णालयात भरती करण्यासाठी पुढाकार घेतला, तर या अंध माता-पित्याला मोठा दिलासा मिळेल आणि एका तरुणाचे आयुष्य उद्ध्वस्त होण्यापासून वाचू शकेल.
**'मारेगाव वार्ता'**च्या माध्यमातून आम्ही संपूर्ण जिल्ह्यातील आणि तालुक्यातील दानशूर व्यक्ती, राजकीय नेते आणि सामाजिक संस्थांना आवाहन करतो की, या अंध वृद्ध माता-पित्याच्या अश्रूंची दखल घेऊन त्यांच्या मदतीसाठी तात्काळ समोर यावे.
मारेगाव वार्ता सचिन मेश्राम मारेगाव यवतमाळ
0 Comments